Σε αυτό το forum, θα βρείτε ό,τι θέλετε! Διασκεδάστε !!!

Σύνδεση

Έχω ξεχάσει τον κωδικό μου

Επικοινωνία

Στον παρακάτω σύνδεσμο, θα μπορέσετε να επικοινωνήσετε με τους Διαχειριστές  - Administrators (SAMIGOS, A7X, soag) του Forum.

 

http://greek-zone.darkbb.com/contact.forum

 

Ο λόγος για τον οποίο θα επικοινωνήσετε, παρακαλούμε να είναι σοβαρός ! (όχι π.χ. "Τι νέα παιδιά")

Κορυφαίοι συγγραφείς

HOUSE (527)
 
SAMIGOS (464)
 
soag (289)
 
A7X (266)
 
kansa (233)
 
WindowsCleaner (218)
 
Steve7 (140)
 
Luffy (117)
 
sofaki (76)
 
Emma (46)
 

Πρόσφατα Θέματα

» Domenica
Παρ Μαρ 21, 2014 11:16 pm από giorgos5672

» ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΑΠΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΝΕΟ ΜΕΛΟΣ
Δευ Οκτ 10, 2011 7:24 pm από degreekgiorgos

»  και γω εδώ, Είμαι...
Δευ Οκτ 25, 2010 1:56 pm από nickpalass

» Αγαπημένα Αποσπάσματα Σειρών - Ταινιών
Τετ Ιουν 02, 2010 6:21 pm από AGGY

» Ποινές
Παρ Νοε 13, 2009 7:35 pm από SAMIGOS

» Χρονια πολλα Α7Χ
Παρ Νοε 06, 2009 3:55 pm από SAMIGOS

» Αστεία Videos
Κυρ Νοε 01, 2009 9:39 pm από SAMIGOS

» Ποιοι παιζετε Pro Evolution?
Κυρ Σεπ 13, 2009 5:25 pm από Miltos

» Ρολόι που λέει...
Δευ Αυγ 17, 2009 11:17 am από soag

Παρόντες χρήστες

1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης

Κανένας


[ Δες όλη τη λίστα ]


Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 12, στις Παρ Ιουν 06, 2014 9:13 am


    Τρομακτικες ιστοριες

    Μοιραστείτε
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Πεμ Δεκ 11, 2008 10:03 pm

    Υπενθύμιση αρχικής δημοσίευσης :

    Για να δουμε τι εχουμε


    Την περίοδο του εμφυλίου ένας αντάρτης είχε έρθει στο χωριό μας να κρυφτεί. Ως γνωστόν, το πιο καλό μέρος να κρυφτεί κάποιος που δε θέλει να τον δουν είναι το νεκροταφείο.

    Στο χωριό μας λοιπόν, υπάρχει ένα μικρό σπιτάκι στο νεκροταφείο που είναι το οστεοφυλάκιο. Αποφάσισε λοιπόν, να κρυφτεί εκεί μέχρι το πρωί (ήταν βράδυ όταν μπήκε μέσα). Άνοιξε την πόρτα και μπήκε σιγά σιγά μέσα. Μέσα στο οστεοφυλάκιο υπάρχει ακόμα ένα μικρό τραπεζάκι που ακουμπά στο δυτικό τοίχο. Εκεί πάνω είδε ένα μωρό τυλιγμένο με ένα άσπρο πανί.

    Φοβήθηκε βέβαια, αλλά επειδή πιο πολυ φοβόταν μην αρχίζει το μωρό να κλαίει πήγε αργά κοντά του να δει αν κοιμόταν. Το μωρό όμως ήταν ξύπνιο και τον κοίταζε επίμονα. Παρατήρησε λοιπόν, ότι παρόλο που δεν μπορούσε να είναι παρά μερικών εβδομάδων είχε δοντάκια.
    Προσπάθησε παραταύτα να ησυχάσει και να κρυφτεί όπως είχε σχεδιάσει.

    Εκείνη τη στιγμή το μωρό όμως, άρχισε να κλαίει. Αναγκάστηκε λοιπόν να πάει κοντά να το ηρεμήσει. Πλησίασε, το πήρε στα χέρια του και πριν προλάβει να το νανουρίσει το μωρό βγάζει μια τσιρικτή φωνή και λέει: <<Βλέπεις, έχω και δοντάκια !>> και του ρίχνει μια δαγκωματιά στο χέρι. Αυτός άρχισε να τρέχει κατάχλωμος έξω όπου τον έπιασαν και τον έβαλαν να τους διηγηθεί την ιστορία του. Αργότερα πήγαν εκεί αυτοί που τον έπιασαν να δουν, αλλά δεν υπήρχε τίποτα. Μέχρι το πρωί ο αντάρτης είχε πεθάνει από ακατάσχετη αιμοραγία . . .
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 1:22 pm

    ειχα εναν φιλο (τον γιαννη) ο οποιος τρακαρισε με την μηχανη του πολυ ασχημα με αποτελεσμα να βρισκεται στην εντατικη για πανω απο 25 μερες σε κομα(οι γιατροι δε δεν διναν κ πολλες ελπιδες).τη πρωτη βδομαδα λοιπον τον επισκεπτομασταν με τους αλλους φιλους της παρεας καθημερινα.τη δευτερη βδομαδα φτανει στην εντατικη ενα αλλο παλικαρη απο τροχαιο οπου βρισκοτανε κ αυτος στην ιδια κατασταση...σε κομα δηλαδη.τον λεγανε λευτερη.οταν επιτελους μετα απο 25 μερες συνηλθε κ ανοιξε τα ματια του ο Γιαννης το πρωτο πραγμα που ρωτησε ηταν...που ειναι ο λευτερης?...τι κανει ο λευτερης? βεβαια μειναμε ολοι αφωνοι ακομη κ οι γιατροι.ο λευτερης οχτω μερες μετα την εισοδο του στην εντατικη ειχε πεθανει.Ολοι μας τοτε απορρησαμε πως ειναι δυνατον να τον γνωριζε αυτον ο γιαννης.
    περασανε αρκετες βδομαδες μετα την εξοδο του απο το νοσοκομειο ωσπου ενα απογευμα καθως βρισκομασταν με αλλους φιλους στο σπιτι του γιαννη συζητουσαμε μαζι του γι αυτο το γεγονος.μας ειπε πως οσο καιρο ητανε στην εντατικη σε κομα εβλεπε εναν μαυροφορεμενο να γυριζει αναμεσα στα δωματεια του νοσοκομειου κ να περνει μαζι του καποιους ανθρωπους(ασθενεις).τον ρωταω που τους πηγαινε βρε γιαννη οταν λες πως τους επερνε μαζι του κ μου λεει τους πηγαινε πισω απο μια μαυρη πορτα.καποια στιγμη ηρθε κ σε μενα ειπε κ μου λεει ο μαυροφορεμενος με χαμογελο..αντε γιαννη σε λιγο ετοιμασου..θα ρθω να σε παρω.εγω τοτε..λεει ο γιαννης..εγινα ηφαιστειο κ αρχισα να τον φωναζω κ να του λεω φυγε απο δω μαυροφορεμενε γιατι ξερω τι κανεις.ξεγελας τους ανθρωπους κ τους λες οτι θα πατε μια ωραια βολτα κ εσυ τους πηγαινεις πισω απ αυτη τη μαυρη πορτα.φυγε γρηγορα..δεν ερχομαι μαζι σου.κ αυτος εφευγε χαμογελοντας.
    τον ρωτησαμε επειτα πως ηξερε για τον λευτερη.η απαντηση του...μα με τον λευτερη ειμασταν συνεχως μαζι κ τα λεγαμε.συγκεκριμενα του ελεγα οτι μολις θα βγαιναμε εξω απο το νοσοκομειο θα πηγαιναμε μαζι στα μπουζουκια( ο γιαννης ηταν μεγαλος fun των μπουζουκομαγαζων).
    καποια στιγμη εκει που τα λεγαμε με τον λευτερη μπαινει μεσα ο μαυροφορεμενος κ μου λεει...γιαννη ετοιμασου πρεπει να φυγουμε.εγω αρχισα παλι να τον φωναζω κ να τον βριζω κ να του λεω να μας αφησει ησυχους.αυτος τιποτα.να επιμενει να παω μαζι του.καποια στιγμη γυριζει κ μου λεει...ε αφου δεν ερχεσαι εσυ θα ρθει ο λευτερης...και παει προς το μερος του κ τον πιανει απο το χερι κ τον σηκωνει να τον παρει μαζι του.θυμαμαι λεει ο γιαννης πως εδωσα πραγματικη μαχη να αφησει τον λευτερη.τον φωναζα...τον παρακαλουσα να τον αφησει αλλα αυτο τιποτα.του ελεγα..εναν φιλο βρηκα εδω μεσα κ εσι θα μου τον παρεις?αλλα ο μαυροφορεμενος αταραχος τον πηρε κ εφυγε πισω απο την μαυρη πορτα.
    Ειπαμε κ αλλα πολλα αλλα δε θελω να γινω πιο σχολαστικος.σημασια εχει πως ο Γιαννης ειχε κ εχει την εντυπωση πως ειδε τον χαρο με τα ματια του.


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 1:23 pm

    . Πήγαινα στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου (Α ή Β, θα σας γελάσω). Είχαν έρθει ο θείος και η θεία μου και τα παιδιά τους, από την Αθήνα για να περάσουμε μαζί τις γιορτές των Χριστουγέννων. (Συνάμα να σας πω ότι όλοι καταγόμαστε από μια επαρχιακή πόλη και στο πατρικό σπίτι ζούσε η δική μου οικογένεια μαζί με τους παππούδες. Η θεία μου αν και παντρεμένη, έτυχε να βρίσκεται στο πατρικό μας την περίοδο που έγινε αυτό που θα σας πω, διότι ήταν έγκυος, είχε επαπειλούμενη κύηση και αφού ο θείος μου έλειπε πολλές ώρες την μέρα από το σπίτι λόγω της δουλειάς του, προτίμησε να μένει κοντά στους γονείς της και να έρχεται ο θείος μου να κοιμάται εκεί. Το σπίτι ήταν δίπατο, εμείς μέναμε στον πάνω όροφο και οι παππούδες με τη θεία μου έμεναν στον κάτω.)
    Καθόμαστε, λοιπόν, στο τραπέζι των Χριστουγέννων και ενώ οι μεγάλοι έχουν πιάσει κουβεντούλα, εμείς τα παιδιά έχουμε ναρκωθεί από τις ομιλίες τους. Ο θείος μου έλεγε μια ιστορία για έναν γείτονα στην επαρχιακή πόλη που σας έλεγα και τότε άστραψε μέσα στο μυαλό μου μια εικόνα και τον ρωτώ…. Θείε, τι ακριβώς είχε γίνει πριν από χρόνια που ήταν η μαμά μου έγκυος στην αδελφή μου (έχω και μια μικρότερη αδελφή) και ενώ ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, βρέθηκε πεσμένη στο πάτωμα και εσύ ανέβηκες τρέχοντας πάνω? Εκείνος παραξενεμένος ζήτησε να του πω περισσότερα για να τον βοηθήσω να θυμηθεί. Έτσι του περιέγραψα πως θυμάμαι τη μαμά μου να έχει πέσει κάτω και ο θείος μου που τρόμαξε από τον θόρυβο ανέβηκε τρέχοντας πάνω για να δει τι συμβαίνει. Του είπα πως εγώ ήμουν στα πόδια του κρεβατιού και δεν θυμάμαι τίποτα άλλο. Παραξενεμένος μου λέει…. Τα ξύλα στο κρεβάτι της μαμάς σου είχαν χαλαρώσει και υποχώρησαν από το βάρος της και έτσι έπεσε κάτω, όντως εγώ το άκουσα και ανέβηκα, αλλά εσύ πως το ξέρεις? Μα, του λέω, αφού εγώ στεκόμουν στα πόδια του κρεβατιού, δεν το θυμάσαι? Ο θείος μου γύρισε και κοίταξε τη μητέρα μου που είχε σαστίσει. Εγώ περίμενα να μου απαντήσει κάποιος. Τότε η μητέρα μου, λέει… Παιδί μου, τι ακριβώς θυμάσαι? Απαντώντας, της είπα πως σαν μέσα σε όνειρο, ενώ ήμουν στα πόδια του κρεβατιού της, την βλέπω να είναι πεσμένη κάτω και τον θείο να ορμάει στο δωμάτιο για να δει αν έπαθε κάτι και αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση ήταν πως αν και είχε κρύο, αυτός φορούσε μόνο τις πυτζάμες του. Από την βιασύνη του να ανέβει στον πάνω όροφο και να δει τι έγινε, δεν πρόλαβε να ρίξει ένα παλτό πάνω του. (Η σκάλα για τον επάνω όροφο του σπιτιού μας, ήταν εξωτερική). Προβληματισμένη η μητέρα μου, λέει, γυρίζοντας σε μένα…. Θυμάμαι το περιστατικό τώρα που το λέτε, αλλά δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται να το θυμάσαι εσύ, αφού αυτό έγινε όταν εγώ ήμουν έγκυος σε σένα!?!?!? (για την ιστορία, γεννήθηκα Ιανουάριο, η δε αδελφή μου στα τέλη του Αυγούστου).


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 1:23 pm

    Ολα ξεκινησαν οταν πριν 3 χρονια πηγα θεσσαλονικη σε μια φιλη μου και γνωρισα εκει μια αλλη κοπελα. Η συγκεκριμενη κοπελα (Εφη) εδειχνε να ειναι μια σοβαρη κοπελα περιπου 25 χρονων που σπουδαζε στην Αγγλια. Αφου θα εμενε εκει και θα μοιραζομασταν το ιδιο δωματιο αποφασισαμε να πιασουμε την κουβεντα το βραδυ πριν πεσουμε για υπνο. Αρχησε να μου λεει για το προβλημα της...Εβλεπε μια γριουλα συνεχεια πισω της η οποια ειχε ενα πολυ αγριο βλεμμα. Ντυμενη με μαυρα και εχοντας κακο σκοπο (μου περιεγραψε καθε λεπτομερια) φοβιζε συνεχεια την κοπελα...ενιωθε σαν να ηταν η ιδια στοιχειωμενη...με τα πολλα την γριουλα την ειχε δει και μια φιλη της που κοντεψε να λυποθημησει που την ειδε να καθετε σε μια καρεκλα...Εκει ξεκινησε και η δικια μου ιστορια....οταν πηγα στην Αθηνα αρχησα να βλεπω διαφορα περιεργα και ημουν πλεον σιγουρη πως η Εφη ειχε απαλαχτει απο την γριουλα αφου η ιδια ηταν πλεον πισω απο μενα...αρχισα να την ακουω, να την νιωθω, και σε καθε μου κινηση πιστευα πως απλα θα πεχτει μπροστα μου...Πολλοι θα θεωρουν οτι ειναι ολα της φαντασιας μου αφου αυτο το φαντασμα εχει κανει το γυρω του κοσμου, αλλα πολλοι ξερετε πως ειναι να νιωθετε πως δεν ειστε μονοι, ειδικα οταν ειστε σιγουροι πως υπαρχει κατι κακο διπλα σας....δεν ξερω τι ηταν αληθινο σε ολο αυτο, απλα μετα απο οσα διαβασα εδω θεωρω πως μαζι σας μπορω να το συζητησω χωρις να μπω σε καποια κατηγορια πχ. φαντασμενης, τρελης...
    Εχει περασει σχεδον ενας χρονος και μερικες φορες ακομα την νιωθω και με πιανει κρυος ιδρωτας και προκαλω τον εαυτο μου να την αντιμετοπησω παρολο που μονο η ιδεα με κανει να μην θελω να ειμαι μονη μου ουτε λεπτο...


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 9:59 pm

    Ενα καλοκαιρι 2 φοιτητριες ιατρικης πηγαν στην Σουηδια για διακοπες και εμειναν μονες τους σε ενα πολυ μεγαλο σπιτι που τους παραχωρησε για λιγες μερες ενας φιλος του πατερα μιας απο τις δυο φοιτητριες.
    Το σπιτι αυτο ηταν πολυ παλιο,αρχοντικο και βρισκοταν σε ενα δασος.Γυρω δεν υπηρχαν σπιτια παρα μονο μια παλια εγκαταλλειμενη εκκλησια και μια λιμνη καπου εκει κοντα.Το σπιτι ειχε παρα πολλα δωματια.Την πρωτη μαλιστα μερα συνεβησε και στις δυο κατι πολυ παραξενο αργα το βραδυ λιγο μετα απο οταν ξαπλωσαν στο κρεβατι σε ξεχωριστα δωματια που ειχαν μεγαλη αποσταση.
    Ακουστε λοιπον.Το βραδυ ανεβαινουν στα υπνοδωματια τους που φωτιζονταν λιγακι απο το φως της σεληνης και των αστεριων που εμπαινε απο το παραθυρο.
    Γυρω στις 1 το βραδυ ενω ηταν ξαπλωμενη η μια απο τις δυο φοιτητριες και ηταν ετοιμη να κοιμηθει συνειδητοποιει ξαφνικα οτι η πορτα την οποια ειχε κλεισει ηταν λιγο ανοιχτη και βλεπει μια ανθρωπινη μορφη μπροστα της να την δειχνει με το χερι.Το βλεμμα του ηταν το πιο σκληρο που ειχε δει ποτε σαν διαβολος και ματια μαυρα,μακρυ μαλλι και μακρυ μουσι ντυμενος στα μαυρα.Η φοιτητρια κοκαλωσε,δεν τολμουσε να κουνηθει απο τον φοβο της,ηταν τοσο αληθινο που αδυνατουσε να πιστεψει οτι ηταν παραισθηση.Κρατησε πολυ λιγα δευτερολεπτα,η μορφη χαθηκε αστραπιαια.
    Την αλλη μερα σηκωνεται και ετοιμαζεται να πει στην φιλη της την εμπειρια της.Το συγκλονιστικο ηταν οτι δεν προλαβε να την πει διοτι την προλαβε η φιλη της που της ειπε ακριβως την ιδια εμπειρια ΠΟΥ ΒΙΩΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ.Με τις ιδιες λεπτομερειες.Ειδε την ιδια μορφη.Απιστευτο!!!Η δευτερη δεν πιστεψε αρχικα την πρωτη λεγοντας οτι την δουλευει αλλα μετα απο πολυ ωρα συζητησης και πολλους ορκους στην ζωη αγαπημενων προσωπων πιστεψε η δευτερη την πρωτη.
    Και το αξιοσημειωτο ειναι οτι η μια απο τις δυο φοιτητριες η πρωτη στην διηγηση μου, δεν πιστευε μεχρι τοτε σε τιποτα που να εχει σχεση με μεταφυσικη,δεν ειχε ποτε της διαβασει καποιο βιβλιο για μεταφυσικη.
    Κλεινοντας θα πω κατι πολυ σημαντικο περι αυτου,το κορυφαιο της ιστοριας.Στο σπιτι αυτο στο παρελθον ειχαν μεινει αρκετοι ανθρωποι που το εγκατελειψαν αρκετα γρηγορα γιατι ειχαν βιωσει παραξενες εμπειριες χωρις να γνωριζω λεπτομερειες,το οποιο δεν γνωριζαν οι φοιτητριες πριν το δικο τους συμβαν.Υπηρχε μαλιστα και οταν το επισκεφτηκαν οι δυο φοιτητριες ενας πινακας που πολλοι απο οτι ειχα ακουσει ενιωθαν εναν ανεξηγητο φοβο οταν τον κοιτουσαν.Σημαντικο ειναι να τονισω οτι οι δυο φοιτητριες δεν ειχαν δει αυτον τον πινακα αλλα ουτε και γνωριζαν τιποταν για αυτον πριν την μεταφυσικη εμπειρια τους.Το εμαθαν μετα και σοκαριστηκαν οταν παρατηρησαν τον πινακα.
    Το κορυφαιο ειναι οτι στον πινακα αυτον απεικονιζοταν ενα προσωπο που ηταν ολοιδιος με την ανθρωπινη μορφη που ειδαν και οι δυο αργα το βραδυ στο δωματιο τους!!!Το προσωπο αυτο που απεικονιζοταν οπως μαθαμε ειχε ζησει στο σπιτι πριν παρα πολλα μα παρα πολλα χρονια και ειχε πνιγει σε μια λιμνη που βρισκοταν λιγα χιλιομετρα κοντα στο σπιτι.


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 9:59 pm

    Πριν από πολλά χρόνια ένα σχολικό λεωφορείο πέρναγε τις γραμμές τρένου με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με αυτό. Έτσι σκοτώθηκαν όλα τα παιδάκια μέσα στο λεωφορείο. Μια μέρα ένα αμάξι έμεινε από βλάβη πάνω στις γραμμές που είχαν χαθεί τα παιδάκια. Τότε το αμάξι άρχισε να τσουλάει φεύγοντας πάνω από τις γραμμές με σβηστή την μηχανή και ενώ ερχόταν το τρένο! Σύμπτωση ! Όλοι είπαν ότι το έσπρωξαν τα παιδάκια!. Έτσι λοιπόν έκαναν ένα πείραμα, άφησαν ένα άλλο αμάξι πάνω στις ίδιες γραμμές και το γέμισαν με ταλκ το πίσω μέρος του .Έτσι είδαν όλοι έκπληκτοι να σχηματίζονται μικρά χεράκια πάνω στο αυτοκίνητο!!. Τα συμπεράσματα δικά σας.


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 9:59 pm

    Το 1990 μια παρέα κυνηγών αποφάσισε να πάει για κυνήγι στις 5 τα ξημερώματα στην περιοχή της Αγρέλας στην Κάλυμνο. Καθώς προετοιμαζόντουσαν μες στην σκοτείνια βλέπουν φως σ’ ένα μικρό σπιτάκι, πλησίασαν και είδαν μια γυναίκα ντυμένη στα άσπρα να στρώνει το κρεβάτι της και να βγαίνει έξω στην ερημιά κρατώντας ένα φαναράκι. Δεν έδωσαν σημασία και συνέχισαν το κυνήγι. Την επόμενη καθώς διηγιόντουσαν τα κατορθώματα τους είπαν και αυτό το περιστατικό με την γυναίκα. Προς έκπληξη τους έμαθαν ότι αυτό το σπιτάκι είχε ερημωθεί εδώ και 30 χρονιά. Μετά από 1 μήνα έμαθαν ότι εκεί ένας άνδρας είχε δολοφονήσει την γυναίκα του επειδή κάθε βράδυ έβγαινε έξω από το σπίτι της και πήγαινε στον αγαπητικό της.


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 10:00 pm

    Ήταν μια φορά μια οικογένεια πολύ πλούσια. Μια νύχτα η γιαγιά της οικογενείας πέθανε και εκτός απο
    την πλούσια τελετή που έγινε η οικογένειά της για να την τιμήσει της πήρε ένα πανάκριβο δακτυλίδι
    με διαμάντια επάνω χρυσό κτλ. Αυτό ακούστικε παντού στο χωριό που ζούσανε. Μερικές μέρες μετά την
    κηδεία, 2 ληστές που ακούσανε για το πανάκριβο δακτυλίδι αυτό, πήγανε να το κλέψουνε. Σκάβουν τον
    τάφο, ανοίγουν την κάσσα και προσπαθούν να πάρουν το δακτυλίδι απο το δάκτυλό της. Ήταν πολύ
    σφιχτά βαλμένο όμως και δεν έβγαινε. Τότε ο ένας απο αυτούς έβγαλε ενα μαχαίρι και έκοψε το
    δάκτυλο και το πήραν μαζί τους. Μετά απο εναν χρόνο, μια βροχερή νύχτα, στο σπίτι που έμεναν οι
    ληστές χτυπάει η πόρτα. Πάει ο ένας να δει ποιός είναι και βλέπει μια γιαγιά ντυμένη στα μαύρα να
    κάθεται έξω στη βροχή. Αμέσως πάει έξω και της λέει: Γιαγιούλα τί κάνεις εδώ στη βροχή; Η γιαγιά
    δεν μιλάει... "έλα μέσα να μην βρέχεσαι" της λέει. Πάνε μέσα.. της λεει ο άλλος "κάτσε να σου βάλω
    λίγο τσάι να πιεις". Η γιαγια δεν μιλούσε.. Της βάζει το τσάι.. όταν όμως πάει να πάρει το
    φλιντζάνι η γιαγια.. βλέπουν πως της έλειπε ένα δάκτυλο! την ρωτάει ο ένας"γιαγια.. ποιός σου
    έκοψε το δάκτυλό σου;" "ΕΣΥΥΥΥΥ!!!!"


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 10:05 pm

    Δεν γνωρίζω αν είναι αληθινή ιστορία απλώς την έχω ακούσει και σας την παραθέτω.
    Ενα βράδυ δύο φίλοι έβαλαν ένα "περίεργο" στοίχημα. Το στοίχημα έλεγε οτι στις 12 τα
    μεσάνυχτα της ίδιας μέρας, ο ένας απο τους δύο φίλους, σημειωτέον ο πιο φοβιτσιάρης,
    θα έπρεπε να πάει στο νεκροταφείο της περιοχής και να καρφώσει ένα μαχαίρι στο χώμα
    δίπλα απο έναν τάφο. Θα κάρφωνε το μαχαίρι ουτως ώστε να αποδείκνυε στον φίλο του οτι
    όντώς πήγε εκεί. Το έπαθλο θα ήταν ένα σεβαστό χρηματικό ποσό. Πλησιάζει λοιπόν η ώρα,
    και ο ένας φίλος λέει στον άλλον οτι πηγαίνει να εκτελέσει την "αποστολή". Μόλις το
    έκανε θα γυρνούσε πίσω στον φίλο του, με σκοπό να πηγαίναν το πρωί μαζί στο νεκροταφείο,
    και αν υπήρχε το μαχαίρι καρφωμένο θα εισέπραττε τα λεφτά.

    Ξεκινάει λοιπόν για να πάει στον προορισμό του.
    Εκείνη την ημέρα έκανε κρύο και φυσούσε αρκετά, έτσι ο τύπος φόρουσε ένα μακρύ παλτό
    σε στύλ καμπαρντίνας.Φτάνει λοιπόν δίπλα σε ένα τάφο και, κοιτώντας γύρω γύρω, σκύβει
    για να καρφώσει το μαχαίρι στο χώμα. Κάνει μια απότομη κίνηση και καρφώνει το μαχαίρι
    βαθιά στο έδαφος. Σηκώνεται να φύγει και νίωθει κάτι να τον κρατάει κάτω, εκείνη την
    στιγμή παθαίνει καρδιακή προσβολή απο τον φόβο του, νομίζοντας οτι κάποιος τον κρατάει,
    και πεθαίνει ακαριαία. Αυτό που τον κράτησε κάτω δεν ήταν κάτι άλλο απο το μαχαίρι το
    οποίο είχε ο ίδιος καρφώσει βαθιά στο έδαφος, πιάνοντας όμως και το παλτό του μαζί.

    Επειδή όμως δεν κοιτούσε κάτω, παρά μόνο τριγύρω του, δεν είδε οτι συνέβη κάτι τέτοιο.
    Ο φίλος του απο τότε δεν μίλουσε απο το σοκ για ένα μήνα περίπου, αλλά πήγαινε συχνά
    να αφήσει λουλούδια στον άτυχο νέο. Μια μέρα βρέθηκε νεκρός δίπλα απο τον τάφο του φίλου
    του. Είπαν οτι δεν άντεξε τις τύψεις και αυτοκτόνησε.


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 10:07 pm

    Αυτή η ιστορία με το "Αν άνοιγες κι εσύ το φως..." είναι από το Urban Legends. Αλλά ο
    θρύλος προυπήρξε της ταινίας έτσι κι αλλιώς. Όσοι δεν την έχετε δει αυτήν την ταινία καλό είναι
    να τη δείτε γιατί το σενάριο της βασίζεται ακριβώς σε τέτοιους θρύλους.΄Όπως θρύλοι βέβαια είναι
    και όλες οι ιστορίες που ακούστηκαν εδώ μέσα. Το άλλο με το φέρετρο εμένα μου το είχαν πει με
    κάποιες παραλλαγές πως έγινε στην Πάτρα αλλά δεν έχει καμία σημασία. Πάρτε ακόμα μία που μου την
    έχει πει μια φίλη μου ότι έγινε στο χωριό της, αλλά ποτέ δεν ξέρεις βέβαια...

    Το νεκροταφείο του χωριού είναι πολύ κοντά στα σπίτια. Υπάρχουν μερικά σπίτια που απέχουν μόνο
    μερικά μέτρα από την είσοδο του. Το μέρος τα βράδυα είναι πολύ σκοτεινό ειδικά αν δεν έχει φεγγάρι
    αφού δεν υπάρχει κανένα φως εκεί κοντά. Κάποια νύχτα άρχισαν από το νεκροταφείο να ακούγονται
    φωνές και κλάματα τα οποία κρατούσαν για πολλές ώρες. Αυτό συνεχίστηκε για πολύ καιρό, περίπου
    3-4 μήνες κάθε βράδυ. Όλοι φυσικά στο χωριό τα είχαν παίξει και ήταν το μόνιμο θέμα συζήτησης στα
    καφενεία. Εννοείται πως κανένας δεν τολμούσε να πάει κάποιο βράδυ στο νεκροταφείο να δει τί
    πραγματικά συμβαίνει. Ώσπου μια μέρα κατάλαβαν τί είχε συμβεί. Ήταν ένας παππούς που είχε χάσει
    την γυναίκα του πριν από μερικούς μήνες και ο οποίος κάθε βράδυ πήγαινε στο νεκροταφείο και
    έκλαιγε πάνω από τον τάφο της. Το κατάλαβαν γιατί βρήκαν τον παππού νεκρό πάνω από τον τάφο ένα
    πρωί...


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 10:09 pm

    Μια παράξενη και τρομακτική υπόθεση μαζικής υστερίας για βρικόλακα ήταν η περίπτωση του Arnold Paole, ενός επικίνδυνου βαμπίρ, η εξόντωση του οποίου χρειάστηκε την αποστολή από το Βελιγράδι (υπό τις διαταγές του Καρόλου του 6ου) ενός αποσπάσματος που αποτελείτο από στρατιώτες και από πολιτικούς αξιωματούχους. Το απόσπασμα διατάχτηκε από τον Κάρολο Αλέξανδρο του Γούρτεμπεργκ, Διοικητή του βασιλείου της Σερβίας.Συνολικά, 1200 άνθρωποι ήρθαν στο Meduegna (το χωριό του Paole) για να δουν τι θα κάνουν με την περίεργη αυτή κρίση που είχε ξεσπάσει.


    Είναι ενδεχομένως η πιο λεπτομερής και η πιο επιβεβαιωμένη ιστορία με βρικόλακες όλων των εποχών. Γνωστοποιήθηκε και υπογράφηκε τον Ιανουάριο του 1732 από 3 στρατιωτικούς χειρούργους, έναν αντισυνταγματάρχη και έναν υπολοχαγό. Η υπόθεση αυτή εξιστορείται στην «Ιστορία της Μαγείας» από τον Ennemoser.


    Την άνοιξη του 1727 επέστρεψε στην πατρική του γη Meduegna ένας νεαρός ονόματι Arnold Paole , έχοντας εκτίσει τη θητεία του στο Levant. Ο Paole, εκτελώντας τη στρατιωτική του θητεία σ΄ εκείνα τα μέρη έζησε πολλές και διάφορες περιπέτειες. Ήταν μια περίοδος της ζωής του που του έδωσε την ευκαιρία να αποκτήσει αρκετά χρήματα ώστε να αγοράσει ένα καλό σπίτι στην εξοχή και ένα ή δυο στέμματα για καλλιέργεια στην πατρική του γη, απ΄ όπου και αποφάσισε να μην το κουνήσει για το υπόλοιπο της ζωής του. Φαινόταν περίεργο πώς ένας άνθρωπος σε σχετικά μικρή ηλικία, με πολύ καλή υγεία, που είχε ζήσει πολλά , να εγκαταστάθηκε τόσο πρώιμα σ΄ ένα τόσο απόμακρο χωριό. Επίσης, η ευσυνείδητη τιμιότητά του σε όλες του τις εμπορικές συναλλαγές, η πειθαρχία στις συνήθεις εργασίες του, ο σταθερός του χαρακτήρας, σύντομα έδειξαν ότι οι περιπέτειες που έζησε στις εκστρατείες που συμμετείχε δεν είχαν -όπως συμβαίνει συνήθως με τους νεαρούς στρατιώτες- επηρεάσει την τιμιότητα και τον αυτοέλεγχό του. Εντούτοις, ορισμένοι παρατήρησαν μια κάποια ανησυχία, κάποια παράξενα πράγματα στη συμπεριφορά του, γεγονός που έδωσε τροφή ώστε να εγείρουν υποψίες, χωρίς να μπορούν να προσδιορίσουν προς τα πού έτειναν αυτές. Φάνηκε να αποφεύγει συστηματικά να συναντήσει τη Νίνα, την κόρη ενός πλούσιου αγρότη του οποίου τα κτήματα βρίσκονταν πλάι στα δικά του. Κι όμως, όπως έλεγαν τα κουτσομπολιά του χωριού, τι πιο ταιριαστό ζευγάρι θα μπορούσε να υπάρξει από αυτό της Νίνα με τον Arnold ; Ήταν νέος, είχε μια υπολογίσιμη περιουσία που μέρα με τη μέρα μεγάλωνε, ήταν υγιής, εργατικός και δεν είχε ούτε σχέσεις ούτε και χρωστούμενα σε άλλα μέρη.


    Καθώς περνούσε ο καιρός, ο Arnold δεν μπορούσε πια να αποφεύγει να συναναστρέφεται με τους γείτονές του και κανείς δεν εξεπλάγη όταν ανακοινώθηκε ότι παντρεύτηκε τη Νίνα. Όμως, όπως έλεγαν συχνά οι φίλοι της, η κοπέλα ένιωθε να υπάρχει μια ανεξήγητη σκιά ανάμεσά τους. Αποφάσισε μια μέρα να τον ρωτήσει σχετικά μ’ αυτό το θέμα και να μάθει πιο ήταν εκείνο το πρόβλημα που τον απασχολούσε διαρκώς. Εκείνος αποφάσισε να της ανοιχτεί και να της αποκαλύψει ότι τον στοίχειωνε η ιδέα πως θα πεθάνει σύντομα και ανέφερε ένα περίεργο περιστατικό που του συνέβη στην Kostartsa κοντά στη Γρανίτσα καθώς επιτελούσε τη θητεία του. Είπε πως σ΄ αυτά τα μέρη της Ελλάδας οι νεκροί επέστρεφαν για να βασανίσουν τους ζωντανούς. Από μια κακή τύχη, είχαν στρατοπεδεύσει σε μια τρομακτική περιοχή κι εκεί του συνέβη η πρώτη του επίσκεψη βρικόλακα. Αμέσως βρήκε τον τάφο και προχώρησε στην τελετή «θανάτωσης» του βρικόλακα. Στη συνέχεια, παρά τις προσπάθειες των ανωτέρων του να τον μεταπείσουν, δήλωσε παραίτηση από το στρατό κι αναχώρησε για την πατρική του γη. Από τότε και μέχρι τώρα τίποτα το κακό δεν του είχε συμβεί και ήταν πια σίγουρος ότι θα ήταν ικανός να το αντιμετωπίσει αν μια μέρα του χτυπούσε την πόρτα.


    Κατά τη διάρκεια μιας συγκομιδής, ο Arnold έπεσε από την κορυφή ενός φορτωμένου με σανό κάρου και στη συνέχεια μεταφέρθηκε αναίσθητος στο κρεβάτι του. Προφανώς είχε χτυπήσει άσχημα γιατί μετά από λίγο καιρό πέθανε. Το σώμα του ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του χωριού.


    Ωστόσο ένα μήνα αργότερα, άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες ότι ο Arnold εθεάθη να περιφέρεται γύρω από το χωριό όταν έπεφτε η νύχτα και πολλοί -τα ονόματα των οποίων μπήκαν στην επίσημη αναφορά- παραπονιόντουσαν ότι τους είχε στοιχειώσει εκείνος ενώ από τότε που τον είδαν έπεσαν σε μια κατάσταση ασυνήθιστης ατονίας. Μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα κάποιοι από αυτούς πέθαναν, και ένας πανικός άρχισε να εξαπλώνεται στην περιοχή. Καθώς έπεφτε η σκοτεινή χειμωνιάτικη νύχτα, κανείς δεν τολμούσε να βγει έξω από την πόρτα του. Όμως ψιθυριζόταν ότι το πλάσμα μπορούσε εύκολα να μπει μέσα από τα κλεισμένα παράθυρα και τους τοίχους, και καμιά κλειδωνιά ή σύρτις δεν μπορούσε να τον κρατήσει μακριά αν αποφάσιζε να μπει. Στη διάρκεια ολόκληρου του χειμώνα το δύστυχο χωριό έδειχνε να ζει μέσα σε ένα καθεστώς πανικού και τρόμου. Σε δέκα περίπου εβδομάδες, ίσως και περισσότερο, μετά τον ενταφιασμό του, αποφασίστηκε ότι το σώμα του Arnold πρέπει να ξεθαφτεί για να διαπιστωθεί αν πρόκειται πράγματι για βρικόλακα. Η ομάδα που συγκροτήθηκε γι΄ αυτό αποτελείτο από δυο αξιωματικούς, πολεμικούς αντιπροσώπους του Βελιγραδίου, δυο στρατιωτικούς γιατρούς, ένα παιδί που μετέφερε τα κουτιά με τα εργαλεία τους, τις αρχές του χωριού, το γέρο νεκροθάφτη και τους βοηθούς του. Ο γιατρός Mayo περιγράφει τη σκηνή:
    to be continued


    Έχει επεξεργασθεί από τον/την Achmed TDT στις Τρι Δεκ 16, 2008 10:10 pm, 1 φορά


    _________________
    avatar
    HOUSE
    Special Member
    Special Member

    Άντρας Group : Moderators
    Αριθμός μηνυμάτων : 527
    Τόπος κατοικίας : Αθηνα
    Αγαπημένο/α Group/s : Metallica
    Αγαπημένη/ες Ομάδα/ες : ΠΑΟ
    Warning :
    0 / 1000 / 100

    Φήμη : 2
    Ημέρα Εγγραφής : 08/10/2008

    Απ: Τρομακτικες ιστοριες

    Δημοσίευση από HOUSE Την / Το Τρι Δεκ 16, 2008 10:10 pm

    συν

    «Ήταν ξημερώματα ενός γκρίζου πρωινού. Η ομάδα πήγε στο νεκροταφείο του Meduegna όπου επικρατούσε πλήρης ησυχία. Το νεκροταφείο ήταν περιτριγυρισμένο από έναν άγριο και ακατέργαστο τοίχο. Βρισκόταν προστατευμένο στο μέσο των βουνών με τις κυματιστές πράσινες πλαγιές τους, ακανόνιστα σπαρμένες με οπωροφόρα δέντρα που τελείωναν σε απόκρημνα κορφοβούνια γεμάτα με θάμνους. Οι τάφοι ήταν στην πλειοψηφία τους αρκετά προσεγμένοι, με μπορντούρες από ξύλο πύξου και λουλούδια ανάμεσα Επάνω στους περισσότερους βρισκόταν ένας μικρός ξύλινος σταυρός, βαμμένος μαύρος, που έφερε το όνομα του νεκρού. Εδώ κι εκεί κάποιοι πέτρινοι τάφοι. Ένας απ΄ αυτούς, αρκετά ψηλός, μια απλή στενή πλάκα, διακοσμημένος με Γοτθικά σκαλίσματα, επιβαλλόταν στους υπόλοιπους. Κοντά σ΄ αυτόν, βρισκόταν ο τάφος του Arnold Paole. Η ομάδα κινήθηκε προς τα εκεί. Ο γερο νεκροθάφτης άρχισε να σκάβει και να βγάζει το έξω χώμα .Έδειχνε αρκετά απαθής. Το αγόρι κοίταζε έντονα, επίμονα, συνεπαρμένο από τη φρίκη και την αγωνία. Μετά από ώρα έβγαλαν με δυσκολία το φέρετρο έξω από το έδαφος και οι βοηθοί του νεκροθάφτη άνοιξαν το καπάκι. Είδαν ότι το πτώμα είχε γυρίσει προς ένα πλευρό, το σαγόνι έχασκε ορθάνοιχτο και τα μπλε χείλη είχαν ποτιστεί με νέο αίμα που είχε στάξει σε ένα λεπτό ρυάκι από μια γωνία του στόματος. Χωρίς καθόλου φόβο, ο γερο-νεκροθάφτης έπιασε το σώμα και το γύρισε ίσια λέγοντας : “Δε σκούπισες το στόμα σου από τη χθεσινοβραδινή σου δουλειά.”. Παρόλο που οι αξιωματικοί ήταν συνηθισμένοι με τη φρίκη του πεδίου της μάχης και οι χειρούργοι με τη φρίκη των χειρουργείων, όλοι τους ρίγησαν με το αποτρόπαιο αυτό θέαμα. Το αγόρι έπεσε λιπόθυμο σ’ εκείνο ακριβώς το σημείο. Βρίσκοντας το κουράγιο για να επιτελέσουν το αποτρόπαιο αυτό έργο τους, επιθεώρησαν το πτώμα από πιο κοντά και σύντομα κατάλαβαν ότι συνέβαινε πράγματι αυτό που φοβόντουσαν. Ήταν βρικόλακας. Έδειχνε μάλιστα σαν να μην είχε περάσει ούτε μια μέρα που ήταν νεκρός. Ακουμπώντας το πτώμα, το δέρμα έφυγε και από πίσω υπήρχε νέο δέρμα και νέα νύχια. Σκόρπισαν πάνω του σκόρδο και έμπηξαν στο σώμα του έναν πάσσαλο, αναγκάζοντάς τον να βγάλει μια άκρως διαπεραστική κραυγή καθώς ζεστό αίμα ανάβλυσε σαν σιντριβάνι.

    Όταν η ανατριχιαστική αυτή επιχείρηση ολοκληρώθηκε, ξέθαψαν τα σώματα τεσσάρων άλλων ατόμων που είχαν πεθάνει μετά από επίθεση που τους έκανε ο Arnold. Τα πρακτικά δεν μας δίνουν λεπτομέρειες για την κατάσταση που τα βρήκαν. Ανέφεραν μόνο πως και σ΄ αυτά έμπηξαν πασσάλους από μουρτζιά και στη συνέχεια έκαψαν και τα πέντε πτώματα. Οι στάχτες τους τοποθετήθηκαν σε καθηγιασμένο έδαφος.»

    Θα έλεγε κανείς πως τα μέτρα αυτά που πάρθηκαν θα έδιναν ένα τέλος στην υπόθεση των βρικολάκων στο χωριό. Δυστυχώς όμως αυτό δε συνέβη, πράγμα που δείχνει ότι ο αρχικός βρικόλακας από την Kostartsa πρέπει να ήταν εξαιρετικά σκοτεινής φύσεως. Σχεδόν έξι χρόνια μετά την αποτέφρωση του σώματος του Arnold, η «μόλυνση» χτύπησε ξανά και πολλοί άνθρωποι πέθαναν από απώλεια αίματος. Τα σώματά τους βρίσκονταν σε μια τρομακτικά αδύναμη και αναιμική κατάσταση. Αυτή τη φορά οι αρχές δε δίστασαν να πάρουν άμεσα μέτρα κι αποφάσισαν να εξετάσουν πλήρως όλους τους τάφους του νεκροταφείου το οποίο αφορούσαν οι υποψίες. Διάφοροι διακεκριμένοι χειρούργοι κλήθηκαν από το Βελιγράδι και μια εξονυχιστική έρευνα ξεκίνησε αποφέροντας τα πιο απίστευτα αποτελέσματα. Τα ιατρικά ανακοινωθέντα στα οποία ανακοινώθηκαν τα παρακάτω περιστατικά βαμπιρισμού υπογράφηκαν επίσημα στις 7 Ιανουαρίου του 1732 στη Meduegna από τρεις διακεκριμένους χειρούργους, τους Johannes Flickinger, Isaac Siedel και Johann Friedrich Baumgartner και συνυποφράφηκαν από τον αντισυνταγματάρχη και έναν υπολοχαγό του Βελιγραδίου.

    Οι πιο αξιοσημείωτες περιπτώσεις ήταν οι ακόλουθες:

    Μια γυναίκα με το όνομα Στάνα, 28 ετών, είχε πεθάνει πριν από τρεις μήνες, μετά από αρρώστια που κράτησε τρεις ημέρες και που ακολούθησε αμέσως μετά την εγκυμοσύνη της. Στο νεκρικό της κρεβάτι εξομολογήθηκε ότι είχε αλείψει το σώμα της με το αίμα ενός βρικόλακα ώστε να απελευθερωθεί η ίδια από την καταδίωξή του. Εντούτοις, εκείνη, όπως και το παιδί της, πέθαναν. Το μισό σώμα του παιδιού, εξαιτίας ενός βεβιασμένου και απρόσεκτου ενταφιασμού του, είχε γδαρθεί και καταβροχθιστεί από λύκους. Το σώμα της γυναίκας δεν το είχε αγγίξει η αποσύνθεση. Όταν ανοίχτηκε το στήθος βρέθηκε γεμάτο με φρέσκο αίμα και τα σπλάχνα ήταν υγιέστατα. Το δέρμα και τα νύχια και των δυο χεριών και ποδιών έλειπαν αλλά από κάτω έβγαιναν νέο δέρμα και νέα νύχια.

    Μια γυναίκα με το όνομα Μιλίζα, είχε πεθάνει από κάποια αρρώστια που κράτησε τρεις μήνες. Το σώμα είχε θαφτεί πριν από περίπου εκατό ημέρες. Στο στήθος υπήρχε υγρό αίμα και τα έντερα ήταν εντελώς υγιή. Το πτώμα έδειχνε σύμφωνα με εκείνους που τη γνώριζαν πολύ πιο υγιές και πιο παχύ απ΄ ότι όταν εκείνη ζούσε.

    Το σώμα ενός 8χρονου παιδιού που επίσης είχε ενταφιαστεί πριν από ενενήντα ημέρες. Βρισκόταν σε κατάσταση βαμπίρ.

    Ένα παλικάρι 16 χρονών περίπου. Είχε θαφτεί πριν από ενενήντα ημέρες, ήταν ροδαλό και χαλαρό, ολότελα σε κατάσταση βαμπίρ.

    Ένα 17χρονο αγόρι με το όνομα Ιωακείμ. Είχε πεθάνει μετά από μια σύντομη ασθένεια που κράτησε τρεις ημέρες και ήταν θαμμένο για 8 εβδομάδες και 4 ημέρες. Η χροιά του ήταν φρέσκια και το σώμα χωρίς καμιά αμφιβολία σε βαμπιρική κατάσταση.

    Μια γυναίκα με το όνομα Ruscha. Είχε πεθάνει από κάποια αρρώστια που κράτησε δέκα ημέρες. Θάφτηκε πριν από έξι εβδομάδες. Φρέσκο και ζεστό αίμα βρέθηκε στο στήθος της.

    Ένα δεκάχρονο κορίτσι που είχε πεθάνει πριν από δυο μήνες. Το σώμα βρισκόταν σε κατάσταση βαμπίρ και όταν τρυπήθηκε με πάσσαλο εκτοξεύτηκε μια μεγάλη ποσότητα ζεστού αίματος και γέμισε τον τάφο της.

    Η γυναίκα ενός χωρικού με το όνομα Hadnuck , η οποία θάφτηκε πριν από 7 εβδομάδες. Επίσης το σώμα του μωρού της, οχτώ εβδομάδων, θαμμένο 21 ημέρες. Και τα δυο σώματα δεν είχαν υποστεί την παραμικρή αποσύνθεση.

    Ένας υπηρέτης, ο Ραντ, 23 χρονών. Είχε ταλαιπωρηθεί για τρεις περίπου μήνες πριν πεθάνει. Το σώμα του, θαμμένο για 5 εβδομάδες δεν είχε ίχνος αποσύνθεσης.

    Μια γυναίκα και ένα παιδί που θάφτηκαν πριν από πέντε εβδομάδες, τα σώματα των οποίων ήταν άθικτα και παρουσίαζαν όλα τα σημάδια του βαμπιρισμού.

    Ένας άνδρας με το όνομα Στάνκο, αξιοσέβαστη και σημαντική προσωπικότητα του χωριού. Είχε πεθάνει πριν από έξι εβδομάδες στα εξήντα του. Στο στήθος και στην κοιλιά του βρέθηκε ποσότητα νέου αίματος, και ολόκληρο το σώμα του βρισκόταν σε κατάσταση βαμπίρ.

    Ο Μίλοτς, 25 ετών. Το σώμα του που έφερε όλα τα στοιχεία βαμπιρισμού ήταν κάτω από τη γη έξι εβδομάδες τώρα.

    Η Stanjoika, 20 χρονών. Πέθανε μετά από μια σύντομη ασθένεια τριών ημερών και θάφτηκε πριν από 15 ημέρες. Το πρόσωπό της ήταν άθικτο και ροδαλό. Τα χείλη της ήταν απαλά, χωρίς την κρύα σκληρότητα ενός πτώματος. Υπήρχε μια ποσότητα φρέσκου αίματος στο στήθος της. Τα σπλάχνα της ήταν γερά και υγιή. Το δέρμα της φρέσκο και όμορφο, όπως όταν ζούσε……..

    Οι ιστορίες βαμπιρισμού υπάρχουν και πολλές φορές καταγράφονται φέρνοντας μνήμες του μακρινού αλλά και του πρόσφατου παρελθόντος στο σήμερα. Σίγουρα υπάρχουν πολύ περισσότερες που χάνονται πίσω από ένα πέπλο σιωπής και φόβου που δημιουργεί η ίδια η σκοτεινή φύση των τρομακτικών και αλλοπρόσαλλων συμβάντων. Αλλά δεν θα είναι ποτέ οι κλειδαμπαρωμένες πόρτες που θα σταματήσουν το κακό όσο αυτό σφραγίζει την παρουσία του, διαιωνίζει την ύπαρξη του, κυριεύει τις ψυχές και τα σώματα των αθώων θυμάτων του, έχοντας ένα χρώμα στο φόντο της κυριαρχίας του. Το κόκκινο. Το κόκκινο του αίματος….


    _________________

      Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Παρ Ιουλ 21, 2017 12:40 am